Bugün: 23 NİSAN
Bir milletin kaderini kendi avuçlarına aldığı, sesini dünyaya “Hâkimiyet kayıtsız şartsız milletindir!” diye duyurduğu o büyük gün… Mustafa Kemal Atatürk Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni açtığında aslında sadece bir devlet kurmuyor, o meclisin ruhunu çocukların gözlerindeki ışıkla tamamlıyordu; çünkü biliyordu ki bir ülkenin yarını en çok çocukların gülüşlerinde saklıydı.
Ama bugün…
23 Nisan kapımızı her zamankinden farklı çalıyor.
Bir bayram gibi değil, biraz buruk biraz eksik…
Atatürk bu günü çocuklara armağan ederken belki de en çok şunu söylemek istiyordu:
Bir çocuğun elinde yalnızca kalemin ağırlığı olsun…
Kitaplar açılsın, defterler yazılsın, fikirler çoğalsın…
Ve hiçbir çocuk, korkunun ne demek olduğunu öğrenmek zorunda kalmasın.
Oysa bugün bazı sınıflarda tebeşirin tahtada bıraktığı izden daha ağır bir sessizlik var.
Bir zil çalıyor… ama herkes derse dönemiyor.
Bir sıra boş kalıyor… ama o boşluğu hiçbir kelime dolduramıyor.
Savaşların gölgesinde hayalleri çalınan çocuklar…
Eğitim yolunda şiddetin kurbanı olan evlatlar…
Ve görev başında söndürülen meşaleler…
Artık aramızda olmayan öğretmenlerimiz ve öğrencilerimiz…
Onların yarım kalan gülüşleri bugün sadece ailelerinin değil, insanlığın ortak yarasıdır.
Bir defterin yarım kalan sayfası,
bir sınıfın boş kalan sırası,
bir ülkenin en ağır cümlesine dönüşür bazen.
Çünkü biz biliyoruz:
Eli kalem tutması gereken bir çocuk, başka bir şeye uzanmak zorunda kalıyorsa
orada sadece bir hayat değil, bir gelecek eksilir.
Bu yüzden bugün yalnızca bir bayramı kutlamıyoruz.
Bize emanet edilen bir sorumluluğun ağırlığıyla yüzleşiyoruz.
Yarım kalan cümleleri, yarım kalan oyunları, yarım kalan gülüşleri düşünüyoruz.
Ve bir gerçeği yeniden hatırlıyoruz:
Barış, en önce bir çocuğun korkmadan oturduğu sırada başlar.
Atatürk’ün “Yurtta sulh, cihanda sulh” sözü bugün belki de en çok bu yüzden anlamlı.
Çünkü dünya, en önce çocuklar için güvenli bir yer olmalı.
Bugün kendimize sessiz bir söz veriyoruz:
Ellerinde kalem olması gereken hiçbir çocuk başka bir şeye uzanmak zorunda kalmasın…
Ve bir gün…
hiçbir gülüş yarım kalmasın.
Bayramımız bugün biraz eksik…
Ama umudumuz hâlâ yaşıyor.
Çünkü bir çocuk güldüğünde,
dünya yeniden tamamlanır, biliyoruz.
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız kutlu olsun.
Aramızdan bedenen ayrılan öğrencilerimizin ve öğretmenlerimizin ruhları şad olsun.